Τιμάμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους νεκρούς της τάξης μας με οργάνωση και αγώνα ενάντια στην εγκληματική πολιτική του κέρδους, το σύστημα /της εκμετάλλευσης και του πολέμου
Την 1η Μάη 2026 πιάνουμε το κόκκινο νήμα που συνδέει τους σημερινούς αγώνες μας με τους αγώνες των ηρώων, πρωτοπόρων της ταξικής πάλης. Τιμούμε τους νεκρούς της τάξης μας βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής που χάραξαν οι εργάτες στο Σικάγο το 1886, στη χώρα μας τη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη και την Πρωτομαγιά του 1944 οι 200 κομμουνιστές εκτελεσμένοι στην Καισαριανή.
140 χρόνια από τον ξεσηκωμό του Σικάγο που σφράγισε την πάλη για το 8ωρο, δεν είναι ουτοπία ο αγώνας για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, για 7ωρο–5ήμερο–35ωρο, με προοπτική για επιπλέον μείωσή του, με αύξηση των αποδοχών. Είναι ρεαλιστική, αναγκαία διεκδίκηση, εμπνευσμένη από τις αγωνιστικές παραδόσεις της τάξης μας στερεωμένη στις δυνατότητες του καιρού μας.
Σήμερα η παραγωγικότητα της εργασίας έχει εκτοξευθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα μέσω της ανάπτυξης της επιστήμης, της τεχνολογίας, της Τεχνητής Νοημοσύνης. Οι παραγωγικές δυνατότητεςθα έπρεπε να συνεπάγονται λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους, μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες, περισσότερο ελεύθερο χρόνο, ποιοτική ζωή με κοινωνικά δικαιώματα στη στέγαση, σε υγεία -παιδεία -ασφάλιση -ενέργεια -επικοινωνίες -μεταφορές -αναψυχή -πολιτισμό.
Είναι αδιανόητο το 2026 να δουλεύουμε 10 -12ωρες, 5 ή 6 μέρες στα εργοτάξια, χωρίς «νομικούς» περιορισμούς…
- χωρίς να πληρωνόμαστε για τις υπερωρίες μετά το 8ωρο
- χωρίς αποζημίωση απόλυσης γιατί οι εργοδότες βαφτίζουν τις απολύσεις «λύσεις συμβάσεων»
- χωρίς πληρωμή αδειών ανάπαυσης, ασθένειας, τοκετού & λοχείας ή παιδιών
- χωρίς εργοδοτικές εισφορές για την ασφάλισή μας, διαμορφώνοντας μια μελλοντική σύνταξη επίδομα φτώχειας
- Ακάλυπτοι σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, γιατί ο εργοδότης δεν υποχρεώνεται να το δηλώσει
- Τα ξέφρενα ωράρια και η πρωτόγνωρη εντατικοποίηση καταστρέφουν την υγεία μας, γεννούν δεκάδες θύματα στα εργοτάξια -σύγχρονα «κρεματόρια».
Η ακρίβεια εξανεμίζει το μισθό, μας κοροϊδεύουν με «pass» ενώ τα κρατικά ταμεία γεμίζουν από άμεσους και έμμεσους φόρους που γεννούν οι αυξήσεις σε καύσιμα, ενέργεια, προϊόντα και υπηρεσίες. Φόροι που χρηματοδοτούν την περαιτέρω εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, τις φοροαπαλλαγές και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων, την εξόφληση του χρέους. Δίνουν 7 δις ευρώ το χρόνο για το ΝΑΤΟ που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας, και η ΕΕ 800 δις για την πολεμική προετοιμασία.
Να χάσει το κεφάλαιο να κερδίσουμε εμείς! Δεν θα πληρώσουμε τον πόλεμό τους!
Συνεχίζουμε με την απεργία της Πρωτομαγιάς τον αγώνα ενάντια στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την κυβέρνηση της ΝΔ και την πολιτική της που, με πλήρη στήριξη από τη συναινετική αντιπολίτευση, επιτίθενται στα δικαιώματά μας.
Να σταματήσει τώρα κάθε εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, καμία συμμετοχή ή διευκόλυνση στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές που βρίσκονται εκτός συνόρων, να κλείσουν τώρα οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Να περικοπούν τώρα οι στρατιωτικές δαπάνες για τον «επανεξοπλισμό» της Ευρώπης, κόντρα στα αντιλαϊκά Σύμφωνα Σταθερότητας της ΕΕ.
Δε θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά του λαού μας, ούτε θα γίνουμε θύτες άλλων λαών, συμμετέχοντας στη σφαγή των λαών της Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου.
Είναι ώρα οι μισθωτές/-οι Τεχνικοί με την υπόλοιπη εργατική τάξη να βγούμε στο προσκήνιο. Σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, που γεννά διαρκώς εργοδοτικά εγκλήματα -εργατικά ατυχήματα, τσακίζει μισθούς και δικαιώματα, μας σέρνει στα σφαγεία του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Με τα σωματεία μας να βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις, με ένα μεγάλο, μαχητικό πανελλαδικό κίνημα για την ανατροπή της πολιτικής της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Χωρίς αναμονή δυναμώνουμε τον αγώνα για Κλαδική Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις στους μισθούς και πλήρη δικαιώματα στο Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών μέχρι την κατάργησή του, για κατάργηση των φόρων στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, στην ενέργεια και στα καύσιμα, για ουσιαστική αύξηση των κοινωνικών δαπανών.
Δεν περιμένουμε κανένα παλιό ή νέο κυβερνητικό μεσσία να μας σώσει. Σταθερότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης σημαίνει αστάθεια, ανασφάλεια, φτώχεια και νέα βάρη για τον λαό. Σημαίνει σήψη που αναδίδεται από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τη σφραγίδα της κυβέρνησης της ΝΔ και της ΕΕ. Δεν είναι «εξαίρεση» είναι το αποτέλεσμα της ΚΑΠ, που ξεκληρίζει τους βιοπαλαιστές αγρότες, συγκεντρώνει τη γη και την παραγωγή σε όλο και λιγότερα χέρια, γεννά διαφθορά και εξαγορά συνειδήσεων. Αντίστοιχο είναι το σκάνδαλο με τα ευρωπαϊκά προγράμματα που «αξιοποιεί» η ηγεσία της ΓΣΕΕ σε συνεργασία με κυβέρνηση και εργοδότες ώστε να αναπαράγεται ο εργοδοτικός -κυβερνητικός συνδικαλισμός στα συνδικαλιστικά όργανα με αντάλλαγμα τη στήριξη της αντεργατικής πολιτικής. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από την ισόβια εργοδοτική ηγεσία της ΓΣΕΕ.
Μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα συγκρούονται διαχρονικά δυο κόσμοι
- Από τη μια οι ηγεσίες του εργοδοτικού -κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ. Έβαλαν πλάτη στην υπονόμευση ιστορικών κατακτήσεων όπως το 8ωρο και η Εθνική Συλλογική Σύμβαση. Υπέγραψαν την κατάπτυστη «κοινωνική συμφωνία» κυβέρνησης -ΣΕΒ -ΓΣΕΕ άλλη μία ταφόπλακα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, στις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και στα δικαιώματα. Καλλιεργούν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία για να ενισχύουν τη γραμμή του «κοινωνικού εταιρισμού», την αντίληψη δηλαδή ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με τους εκμεταλλευτές μας, παράσιτα–ιδιοκτήτες των επιχειρηματικών ομίλων, ότι πρέπει να θυσιαστούμε για τα κέρδη και τους πολέμους τους στο όνομα της «εθνικής ενότητας» που υπηρετεί μόνο τα συμφέροντά τους.
- Απ’ την άλλη τα συνδικάτα που βαδίζουν το δρόμο του αγώνα, δε συμβιβάζονται με τη σαπίλα του εργοδοτικού -κυβερνητικού συνδικαλισμού. Οι μεγάλοι απεργιακοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, των Λιμενεργατών στην Ελλάδα κι άλλες 6 χώρες, των Ναυτεργατών για τον επαναπατρισμό των εγκλωβισμένων στον Περσικό, των εργαζόμενων στα Τρόφιμα για να μην υπάρξουν άλλες «Βιολάντες», των αγροτών για να σώσουν το εισόδημα τους, των εκπαιδευτικών ενάντια στα πειθαρχικά και την αξιολόγηση δείχνουν τη μοναδική διέξοδο, το δρόμο της οργανωμένης πάλης, της αλληλεγγύης των λαών και της σύγκρουσης με την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας για τα κέρδη των ομίλων. Για συνδικάτα εργατών και όχι των εργοδοτών! Για να απαλλαγεί η εργατική τάξη από τους εργατοπατέρες που θέλουν το συνδικαλιστικό κίνημα σκαλοπάτι για καριέρες, προνόμια, όπως ο εκατομμυριούχος πρόεδρος της ΓΣΕΕ και οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των συστημικών κομμάτων που τον στηρίζουν.
Δυναμώνουμε τον αγώνα για να σπάσουμε οριστικά τα δεσμά της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους, αδικία και καταπίεση.
ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!