ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ, ΜΠΡΟΣΤΑ,
στο δρόμο του πραγματικού αγώνα,
της σύγκρουσης με τους ομίλους, το κράτος τους, ΕΕ-ΗΠΑ -ΝΑΤΟ που τους στηρίζουν
Με οργάνωση & αγώνα στους χώρους δουλειάς -με μαζικό και ισχυρό Σωματείο, στο δρόμο των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεών μας:
- Κλιμακώνουμε τη διεκδίκηση κλαδικής ΣΣΕ για ουσιαστικές αυξήσεις μισθών & σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα
- Μαζί με ταξικά Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα ενάντια στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν οι κοινωνικοί «εταίροι»: ο σάπιος εργοδοτικός συνδικαλισμός της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ και οι κυβερνήσεις του
- Αγωνιζόμαστε ενάντια στα ευρωατλαντικά σχέδια για να μη γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους
Εργοδότες, εργοδοτικός συνδικαλισμός στη ΓΣΕΕ και κυβερνήσεις διαμορφώνουν την κόλαση της μισθωτής σκλαβιάς και το κλίμα πολεμικής προετοιμασίας
- Η συμφωνία «μνημόνιο» ΓΣΕΕ -Κυβέρνησης -ΣΕΒ για τις ΣΣΕ που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 13/2/2026, επικυρώνει το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο των κυβερνήσεων ΝΔ–ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύει τον έλεγχο κυβέρνησης και εργοδοσίας πάνω στο περιεχόμενο των ΣΣΕ. Στοχεύει να χτυπήσει τα συνδικάτα που αγωνίζονται, ώστε να μπαίνει «κόφτης» στις διεκδικήσεις όταν υπάρχει ο κίνδυνος να υπογραφούν ΣΣΕ με όρους που θίγουν την κερδοφορία. Καθορίζει πως το εισόδημα μας θα διαμορφώνεται με βάση τις ανάγκες της «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και τις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας.
- Επιδιώκει να επιβάλλει Συλλογικές Συμβάσεις με μισθούς εξαθλίωσης, με διάλυση του εργάσιμου χρόνου και διατήρηση όλων των μνημονιακών μέτρων που υπονόμευσαν τις ΣΣΕ. Όπως την κατάργηση της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης, δηλαδή τη δυνατότητα οι επιχειρησιακές ΣΣΕ να υπερισχύουν των κλαδικών όταν οι κλαδικές είναι ευνοϊκότερες για τους εργαζόμενους, τη μονομερή προσφυγή των εργαζόμενων στον ΟΜΕΔ. Κατοχυρώνεται θεσμικά η δυνατότητα της εργοδοσίας να διασπά και να υπονομεύει κάθε συλλογική κατάκτηση.
- Την ίδια στιγμή, αδυνατούμε να ζήσουμε απ’ το μισθό που εξανεμίζει ο πληθωρισμός, δουλεύουμε 6 μέρες -13 ώρες μέχρι «τελικής πτώσης» απ’ την εξάντληση, ρισκάρουμε τη ζωή μας σε χώρους δουλειάς -σύγχρονα «κρεματόρια», με τη χώρα γεμάτη από «Βιολάντες» και «Τέμπη», με διαρκή εργοδοτικά εγκλήματα.
- Η πολεμική προετοιμασία και οικονομία χρειάζεται φθηνούς ευέλικτους εργαζόμενους με «χαμηλές απαιτήσεις», μισθούς εξαθλίωσης χωρίς συλλογική οργάνωση να διαπραγματεύονται ατομικά με τον εργοδότη τους. Χρειάζεται διάλυση του εργάσιμου χρόνου, ευελιξία, πειθαρχία. Χρειάζεται συνδικάτα που να μην ενοχλούν. Να μη λεν κουβέντα για τη φοροληστεία του λαού και τις φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, για τις ελλείψεις νοσοκομείων, σχολείων, υποδομών προστασίας απ’ τις φυσικές καταστροφές, ακριβώς γιατί δισεκατομμύρια κατευθύνονται στους ομίλους.
- Σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και στην Ε.Ε. τα κράτη στύβουν τους λαούς με «πολεμικούς» προϋπολογισμούς που τροφοδοτούν τα κέρδη των ομίλων με 800 δισεκατομμύρια, στην Ελλάδα για πολεμικούς εξοπλισμούς, φρεγάτες, F-35 και οπλικά συστήματα που στέλνονται από την Ουκρανία μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό, για να αναβαθμίσουν γεωπολιτικά τους εκμεταλλευτές μας. Για τη μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε Αμερικανική Βάση, «κόμβο» μεταφοράς Νατοϊκών στρατευμάτων και Αμερικανικού LNG στην Ανατολική Ευρώπη, με Ευρωνατοϊκές υποδομές «διττής» χρήσης, με στρατιωτικοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, χερσαίων οδικών και σιδηροδρομικών μεταφορών.
- Οι «συμμαχικές υποχρεώσεις», οι ΝΑΤΟϊκές δεσμεύσεις, επιταχύνουν το «παζάρι» ελληνικής και τουρκικής άρχουσας τάξης με στόχο την ενίσχυση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Η συνεκμετάλλευση -συνδιαχείριση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο προς όφελος των ομίλων, με τις «ευκαιρίες» για τους εγχώριους κατασκευαστικούς και άλλους ομίλους στα ερείπια της Γάζας, της Συρίας, της Ουκρανίας. Εκτός απ’ τους σοβαρούς κινδύνους για τα κυριαρχικά δικαιώματα, κάνουν τους λαούς στόχο πολεμικών αντιποίνων, σε ένα ιμπεριαλιστικό μακελειό «για τ’ αφέντη το φαί».
- Με την ψήφιση του νόμου Δένδια για τις Ένοπλες Δυνάμεις που δίνει τη δυνατότητα στο αστικό κράτος να εξαπολύει «κυνήγι μαγισσών» ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό της πατρίδας», που αξιοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Με βαριές κυρώσεις σε στρατευμένους και στρατιωτικούς που τολμούν να αμφισβητούν το ΝΑΤΟϊκό σφαγείο στο πλευρό του λαϊκού κινήματος. Η κλιμάκωση της κρατικής καταστολής συμπληρώνεται απ’ την προσπάθεια να αποκτήσουμε «ευρωπαϊκή κουλτούρα φέρετρου» για μας και τα παιδιά μας. Να «συνηθίσουμε» να δολοφονούν μετανάστες στο Αιγαίο, να αποδεχτούμε το «νόμιμο» δουλεμπόριο για δεκάδες χιλιάδες μετανάστες, στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες χώρες με τη βούλα της ΕΕ, με «προοδευτική» κάλυψη απ’ τη σάπια σοσιαλδημοκρατία των ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.
Ηγεσία της ΓΣΕΕ πολύτιμος σύμμαχος κυβέρνησης – εργοδοτών – ΕΕ & ΝΑΤΟ
Η πολιτική αυτή δε θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς συναίνεση, χωρίς ταξική ειρήνη, χωρίς ένα συνδικαλιστικό κίνημα υποταγμένο στις επιδιώξεις των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου.
Αυτό το ρόλο ανέλαβε η ηγεσία της ΓΣΕΕ, να μετατρέψει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα σε μηχανισμό νομιμοποίησης της εκμετάλλευσης. Έβαλε πλάτη σε όλους τους αντεργατικούς νόμους.
Στο νόμο για τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Στο νόμο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τη μείωση μισθών, το πάγωμα των τριετιών, την περικοπή συντάξεων, τις αντεργατικές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό, στήριξε τη γραμμή ενσωμάτωσης του κεφαλαίου, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων δυνάμεων του συστήματος. Στους νόμους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, που χτύπησαν το 8ωρο, η ηγεσία της ΓΣΕΕ ανακάλυψε «θετικά» σημεία. Στον πρόσφατο νόμο Κεραμέως, αφού προσπάθησε να υπονομεύσει τις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο 13ωρο, λίγες εβδομάδες μετά από την ψήφιση του, εμφάνισε τη «μεγάλη κοινωνική συμφωνία» με αυτούς που ψήφισαν το 13ωρο και αυτούς που απαίτησαν το 13ωρο, δηλαδή την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ. Με την αξιοποίηση και όχι μόνο την κατάχρηση των κονδυλίων της ΕΕ, για την προώθηση της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Αυτή η μακρά πορεία ενσωμάτωσης και στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής, μετέτρεψε τη ΓΣΕΕ σε μηχανισμό εξαγοράς συνειδήσεων, διαμόρφωσης νόθων συσχετισμών και εκτροφής με κονδύλια του κράτους και της Ε.Ε. της συνδικαλιστικής μαφίας του Παναγόπουλου, καθώς και κεντρικών στελεχών των παρατάξεων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στη ΓΣΕΕ. Αυτή η ηγεσία, που το ΠΑΜΕ αντιπαλεύει σταθερά εδώ και χρόνια, αποτέλεσε διαχρονικό στήριγμα όλων των κυβερνήσεων, καλλιεργώντας την ηττοπάθεια για τη δήθεν αναποτελεσματικότητα των αγώνων, προτείνοντας ως διέξοδο τον «κοινωνικό διάλογο» και την ταξική συνεργασία στο πλαίσιο των Οδηγιών της Ε.Ε. και της στρατηγικής του κεφαλαίου.
Διέξοδος και ελπίδα στους αγώνες μας, με ταξική ενότητα στον κλάδο & πανελλαδικά
Δε μπορούμε να έχουν καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και στα υπόλοιπα συστημικά κόµµατα που θέλουν να μας πείσουν ότι μπορεί να κερδίζει και το κεφάλαιο και ο λαός.
Οι δυνάμεις της συστημικής αντιπολίτευσης, τα υπό διαμόρφωση «μορφώματα», επιδιώκουν να αναλάβουν το ρόλο της βαλβίδας εκτόνωσης στη λαϊκή οργή που αναζητά εναλλακτική διέξοδο. Τροφοδοτούν τις αυταπάτες για το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» για να μείνει στο απυρόβλητο το κεφάλαιο, το κράτος του που θέλουν οι ίδιοι να διαχειριστούν, το σύστημα της βαρβαρότητας, της ΝΑΤΟϊκής πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής της χώρας, της στρατηγικής συνεργασίας µε το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.
Την επιχείρηση αναπαλαίωσης του συστήματος από μια «άφθαρτη» κυβέρνηση με νέους «Μεσσίες», που θα αποκαταστήσει την «ευρωπαϊκή κανονικότητα» και το «κράτος δικαίου» εκτός απ’ τα συστημικά κόμματα υπηρετεί η ηττοπαθής κατεύθυνση που προβάλλει ως μόνη «εφικτή» λύση τη συγκρότηση ενός «αντικυβερνητικού» μετώπου στο κίνημα, δείχνοντας τη «διέξοδο» στην αντικατάσταση της «κυβέρνησης Μητσοτάκη» από την επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση. Μεταθέτουν την ανάγκη σύγκρουσης με τον πραγματικό μας αντίπαλο σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.
Οι δυνάμεις που προωθούν αυτήν την κατεύθυνση στο κίνημα, διατηρούν μέχρι σήμερα την πλειοψηφία στο Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, στάθηκαν διαχρονικά και στέκονται ενάντια στην αναγκαία ταξική ενότητα των εργαζόμενων όλων των κλάδων, με τη λογική «ίσων αποστάσεων» απ’ την ηγεσία της ΓΣΕΕ και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες της ταξικής συμπόρευσης των εκατοντάδων ταξικών Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, του ΠΑΜΕ, στην Αττική και σε όλη τη χώρα.
Τα βήματα που έχει σημειώσει το ΣΜΤ θα ήταν μεγαλύτερα εάν είχαμε απαλλαγεί απ’ τη λογική της εσωστρέφειας, της μετατροπής ενός Σωματείου σε χώρο ζύμωσης με στόχο την επιβίωση πολιτικών – συνδικαλιστικών ομάδων και όχημα δοκιμής συμμαχιών ελάχιστων «σχημάτων»-οργανώσεων με ευκαιριακούς «συντονισμούς» που φαντασιώνονται ότι αποτελούν κάποια «αντικαπιταλιστική πτέρυγα» του εργατικού κινήματος.
Σήμερα που το καπάκι του υπονόμου στη ΓΣΕΕ άνοιξε και τα λύματα απειλούν να μολύνουν όλο το εργατικό κίνημα, συνειδητοποιούμε που θα βρίσκονταν το κίνημα χωρίς τις δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Χωρίς τις ταξικές δυνάμεις που βρέθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια στην οργάνωση κάθε μεγάλης πανελλαδικής απεργιακής μάχης ενάντια σε αντεργατικά νομοσχέδια, παρά και ενάντια στην υπονόμευση του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού.
Χωρίς τη δράση που ακύρωσε στην πράξη τους νόμους για τον περιορισμό της απεργίας, άφησε στα χαρτιά προηγούμενες αντεργατικές ρυθμίσεις, συνέβαλε να υπογραφούν ΣΣΕ σε δεκάδες χώρους δουλειάς με συγκροτημένα δικαιώματα και καλύτερους μισθούς.
Αυτά τα ταξικά σωματεία έδωσαν το προηγούμενο διάστημα, με πραγματικό σχέδιο, τους μεγάλους απεργιακούς αγώνες, για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, για κατάργηση των αντεργατικών νόμων, για τις κλαδικές απεργίες στις Κατασκευές, στα Τρόφιμα-Ποτά μετά το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα. Αυτές οι δυνάμεις πρωταγωνίστησαν στο συντονισμό με τα αγροτικά μπλόκα, στη μεγάλη απεργία στον Πειραιά και στο Θριάσιο, σε 6 χώρες και 20 μεγάλα λιμάνια, με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Πρωταγωνίστησαν στους αγώνες ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας στην Ανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, ενάντια στην κρατική στήριξη του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ που προχωρά τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης.
Με ταξική ενότητα και πραγματικούς αγώνες η διέξοδος στο δρόμο της ανατροπής
Όπως έδειξε και ο πολύμηνος μαχητικός αγώνας των αγροτών που συνειδητοποιούν απ’ την ίδια τους την πείρα ότι δεν υπάρχει διέξοδος εντός της ΕΕ και του συστήματος της εκμετάλλευσης, οι αγώνες μας για να έχουν διάρκεια και προοπτική πρέπει να κρατούν σταθερό προσανατολισμό ενάντια στον πραγματικό ένοχο, τους επιχειρηματικούς ομίλους και το κράτος τους, να δείχνουν τη διέξοδο στη σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης μέχρι την οριστική ανατροπή του.
Να συμπορεύονται με τον υπαρκτό ταξικό μαχητικό πόλο στο εργατικό κίνημα και στον κλάδο, για να δυναμώνει το ρεύμα αλλαγής του αρνητικού συσχετισμού στο εργατικό κίνημα.
Η άποψη ότι μας «οδήγησε σε αποτυχία» στην υπογραφή ΣΣΕ η δοκιμασμένη και πετυχημένη συμπόρευση του Σωματείου με το Συνδικάτο και την Ομοσπονδία Οικοδόμων στις κλαδικές απεργιακές μάχες όλο τον προηγούμενο χρόνο στα εργοτάξια, είναι επικίνδυνη για την προοπτική του ΣΜΤ. Η συμπόρευση αυτή, όχι μόνο δεν εμπόδισε, αλλά άνοιξε δρόμο για την κατοχύρωση της παρέμβασης και το δυνάμωμα του ΣΜΤ στα μεγάλα εργοτάξια, για την ενίσχυση της ταξικής ενότητας όλων των εργαζόμενων, ενάντια στη μεγάλη εργοδοσία των κατασκευαστικών ομίλων.
Έφερε τη μαζική συμμετοχή μηχανικών-τεχνικών στο μεγαλύτερο εργοτάξιο της χώρας, στο Ελληνικό, και τη συμμετοχή δεκάδων νέων συναδέλφων στις απεργίες στα εργοτάξια.
Η καταστρατήγηση των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων από την πλειοψηφία στο ΔΣ, υπονομεύει την αποτελεσματικότητα της δράσης του σωματείου. Χρειαζόμαστε νέα πλειοψηφία στο ΔΣ που θα βαδίσει επιτέλους πραγματικά στο δρόμο των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων. Να εντείνει την παρέμβαση για να αποκτήσει αξιόμαχες δυνάμεις το ΣΜΤ σε κάθε μεγάλο εργοτάξιο και ιδιαίτερα στα γραφεία των μεγάλων ομίλων, των μεγάλων τεχνικών – μελετητικών γραφείων.
Μόνο η μαζική συμμετοχή στις απεργιακές μάχες και στην οργάνωση του αγώνα για τη διεκδίκηση ΣΣΕ μπορεί να απειλήσει τα κέρδη των εργοδοτών και να κάμψει την εργοδοτική αδιαλλαξία.
Οι εργαζόμενοι έχουμε τη δύναμη να βάλουμε φρένο στα σχέδια κυβέρνησης και εργοδοσίας, μέσα από νέους μεγάλους αγώνες.
Η ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτρέπει να δουλεύουμε λιγότερο και να απολαμβάνουμε περισσότερα. Είναι αντικειμενικά δυνατό να δουλεύουμε ζώντας αξιοπρεπώς απ’ το μισθό μας, με μειωμένα ωράρια, με σταθερό εργάσιμο χρόνο, αυξημένες άδειες για ανάπαυση.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που υπονομεύουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας. Κατάργηση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και όλων των μορφών ελαστικής απασχόλησης.
- Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια. Λεφτά για Υγεία, Παιδεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία, την πολεμική οικονομία, την κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων και τη σφαγή των λαών.
- Απεμπλοκή της Ελλάδας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Έξω οι βάσεις – Καμία διευκόλυνση σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ισραήλ. Να σταματήσει κάθε οικονομική-πολιτική-στρατιωτική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.
- Να σταματήσει η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος με εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ.
- Συνεχίζουμε τον αγώνα για υπογραφή ΣΣΕ με:
- 1295 € καθαρά για τους απόφοιτους Πολυτεχνικών και άλλων σχολών 5ετούς φοίτησης,
- 1205 € καθαρά για τους αποφοίτους πανεπιστημιακών σχολών 4ετούς φοίτησης,
- 1090 € για τους απόφοιτους ΙΕΚ και άλλων τεχνικών σχολών.
- Διεκδικούμε 5νθήμερο – 7ωρο – 35ωρο, κατοχύρωση ωραρίων, αδειών, επιδομάτων μεταπτυχιακών σπουδών, ανθρώπινων συνθηκών εργασίας, προστασία της μητρότητας.
(Αναλυτικά οι διεκδικήσεις του σωματείου περιλαμβάνονται στις αποφάσεις των προηγούμενων γενικών συνελεύσεων).
Βαδίζουμε αποφασιστικά με το πλαίσιο και το σχεδιασμό που υπερψηφίζει η Γενική Συνέλευση, μέχρι την επόμενη Γ.Σ.
Συνεχίζουμε στο δρόμο της ταξικής ενότητας στον κλάδο, της συμπόρευσης στα μεγάλα εργοτάξια με το Συνδικάτο και την Ομοσπονδία Οικοδόμων, ενάντια στην κοινή εργοδοσία, για την υπεράσπιση της Υγείας & της Ασφάλειας στην εργασία, για ανθρώπινα ωράρια με αυξήσεις στους μισθούς για όλες τις ειδικότητες.
- Συμμετέχουμε και παλεύουμε για την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας της 28ης του Φλεβάρη.
- Αποφασίζουμε την οργάνωση κλαδικής απεργίας με καθορισμό της ημερομηνίας απ’ το νέο Δ.Σ. μετά την ολοκλήρωση των εκλογών για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ.
- Συντονιζόμαστε με το συνδικάτο οικοδόμων, τα υπόλοιπα ταξικά σωματεία και ομοσπονδίες στις δράσεις του επόμενου διαστήματος για εργασιακά δικαιώματα, για την απεμπλοκή της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για την αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό.
- Βαδίζουμε αγωνιστικά την 8η Μάρτη, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, με βάση το πλαίσιο των ταξικών σωματείων που υπερψηφίστηκε από το πρόσφατο συνέδριο του ΕΚΑ.