ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για τα ΚΕΡΔΗ και τους ΠΟΛΕΜΟΥΣ τους – Όλες και όλοι στην Πανελλαδική ΑΠΕΡΓΙΑ Τετάρτη 25 Νοέμβρη – ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Με μαζική συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 8/11/2026 η γενική συνέλευση του σωματείου. Ακολουθεί το κείμενο της απόφασης.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΜΤ (8/11/2026)

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για τα ΚΕΡΔΗ και τους ΠΟΛΕΜΟΥΣ τους

Όλες και όλοι στην Πανελλαδική ΑΠΕΡΓΙΑ Τετάρτη 25 Νοέμβρη

Δυναμώνουμε και οργανώνουμε τον αγώνα μας στους χώρους δουλειάς για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης στον κλάδο με

• ουσιαστικές αυξήσεις στους πραγματικούς μισθούς
• κατοχύρωση δικαιωμάτων για την εργασία με το Μπλοκάκι 
• ανθρώπινο ωράριο 7ωρο–5ήμερο–35ωρο
• μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς

Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο!

• Ούτε ένα ευρώ για τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τα σφαγεία του ΝΑΤΟ!
• Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια -Κατάργηση του ΦΠΑ στα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης
• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία

Καμιά θυσία για τα σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ για το ξαναμοίρασμα των αγορών, των σφαιρών επιρροής, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των κρίσιμων δρόμων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων. Η Κομισιόν ανακοινώνει οδηγίες «πολιτικής ετοιμότητας» ενώ η κατακόρυφη αύξηση των στρατιωτικών προϋπολογισμών, οι πολεμικές συγκρούσεις που μαίνονται συνθέτουν το σκηνικό μιας εφιαλτικής «κανονικότητας» που οι εκμεταλλευτές επιχειρούν να επιβάλουν στους λαούς, παρουσιάζοντάς την μάλιστα υπό τον μανδύα του «εθνικού συμφέροντος». Η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου, που αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ταράζει περισσότερο τα «ήρεμα νερά» που επικαλείται η ελληνική κυβέρνηση ότι επικρατούν στις σχέσεις με την Τουρκία. Οι NAVTEX σηματοδοτούν νέες επικίνδυνες εξελίξεις με ανοιχτό το ενδεχόμενο εμπλοκής στην περιοχή. Οι λαοί Ελλάδας και Τουρκίας δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τα σχέδια εξορύξεων σε Αιγαίο και Λιβυκό, ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας -Κύπρου -Ισραήλ στη Μεσόγειο αφορούν τα κέρδη των ομίλων Ελλάδας και Τουρκίας, των πολυεθνικών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.

Για εμάς ο δύσκολος χειμώνας με τον αβάστακτο «λογαριασμό» του πολέμου

Ανασφάλεια, ακρίβεια σε ενέργεια, καύσιμα, στέγη και βασικά είδη, φοροληστεία, ατελείωτα ωράρια και αχαλίνωτη εντατικοποίηση, θάνατος και αναπηρίες από τα εργοδοτικά εγκλήματα -«ατυχήματα», γενική επίθεση σε όλες τις πτυχές της ζωής μας με την εμπορευματοποίηση υγείας -παδείας -κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, την απουσία πρόληψης και προστασίας ενάντια στις φυσικές καταστροφές.

Για αυτούς «ζεστά» κέρδη απ’ την πολεμική οικονομία και προετοιμασία

Εφοπλιστές, τραπεζίτες, βιομήχανοι, ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι «ζεσταίνονται» από τα κέρδη του πολέμου: το 2025 12,1 δισ.€ τα καθαρά κέρδη για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και 6,1 δισ.€ τα μερίσματα για τους μετόχους τους.

Η κυβέρνηση μοιράζει «ψίχουλα», ενώ τα ματωμένα πλεονάσματα, μετατρέπονται σε φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις των ομίλων μέσω του Πρόγραμματος Δημοσίων Επενδύσεων που για το 2026 ήταν 16,7 δισ.€, ρεκόρ 16ετίας.

Κυβέρνηση, «παλιά» και «νέα» κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης με τα «κοστολογημένα» τους προγράμματα «ορκίζονται» στη δημοσιονομική πειθαρχία της Ε.Ε. και τις «αντοχές της οικονομίας» όσον αφορά τις ανάγκες μας, αλλά είναι «γενναιόδωροι» με δισεκατομμύρια για τις πολεμικές δαπάνες και τις δεσμεύσεις στο ΝΑΤΟ (7 δισ.€  το 2026). Τα λεφτά που λείπουν από μισθούς, Υγεία -Παιδεία -κοινωνικές δαπάνες, η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια, καύσιμα και πετρελαίο θέρμανσης είναι ο λογαριασμός του πολέμου που πληρώνουμε καθημερινά.

Καμιά  «εθνική ομοψυχία» με αυτούς που μας οδηγούν στο πολεμικό σφαγείο

Κυβέρνηση, συστημικά κόμματα, επιχειρηματικοί όμιλοι μας καλούν να συνταχθούμε στον «εθνικό στόχο» της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» της χώρας. Στην πραγματικότητα μας καλούν να στηρίξουμε τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στο πολεμικό σφαγείο ΗΠΑ -ΝΑΤΟ -Ε.Ε. και κράτους -δολοφόνου του Ισραήλ με βάσεις, στρατιωτικές αποστολές, Νατοϊκές δαπάνες. Οι πανηγυρισμοί για την επίσκεψη Ρούμπιο δε μπορούν να κρύψουν το κόστος των νέων συμφωνιών με τις ΗΠΑ: νέες πολεμικές παραγγελίες 4 δις Ευρώ εξοπλισμών, νέες δεσμεύσεις αναβάθμισης της Συμφωνίας για τις βάσεις, περισσότερες διευκολύνσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια και στρατόπεδα, πιο ενεργή εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά και ενεργειακά σχέδια των ΗΠΑ και τις έρευνες των «Exxon» και «Chevron» σε Ιόνιο και Κρήτη. Ελλάδα – κόμβος του αμερικάνικου LNG δε σημαίνει μόνο ακριβότερη ενέργεια και ενεργειακή φτώχεια, σημαίνει πιο ενεργή συμμετοχή σε ανταγωνισμούς που μυρίζουν μπαρούτι. Ενεργειακός κόμβος για την Ευρώπη ήταν η Ουκρανία, που σήμερα μετράει 5 χρόνια πολέμου, όπως και η Βενεζουέλα, η Συρία, η Μέση Ανατολή κ.ά. Οι δρόμοι της ενέργειας είναι βαμμένοι με αίμα.

Με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ η κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία άνω των 3 δις Ευρώ, απ’ το υστέρημα των ματωμένων πλεονασμάτων, για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η Γάζα έχει μετατραπεί σε τόπο ανείπωτης καταστροφής, ενώ η κατοχή, ο εποικισμός και ο εκτοπισμός στην Παλαιστίνη συνεχίζεται.

Στον Κλάδο πολεμικές εργασιακές σχέσεις για εμάς… πολεμικά κέρδη για τους Ομίλους

Τα κέρδη ρεκόρ των 4 μεγάλων ομίλων των Κατασκευών (ΤΕΡΝΑ -AKTOR -AVAX -METKA) αλλά και των υπόλοιπων Τεχνικών -Μελετητικών ετιαρειών θεμελιώνονται πάνω στις πολεμικές εργασιακές σχέσεις που έχουν επιβάλει στον Κλάδο. Στη δουλειά με το Μπλοκάκι, με ένα «κλειστό» μισθό χωρίς πληρωμή υπερωριών για όσο και όποτε θέλουν… με 10 ως 12 ώρες δουλειάς για 5 ημέρες ή στα εργοτάξια 6 & 7 μέρες, χωρίς Συλλογική Σύμβαση με αχαλίνωτη εντατικοπόηση. Με αυτούς τους όρους σχεδιάζουν να υλοποιήσουν το «ανεκτέλεστο» των 17δις € με το ελάχιστο εργατικό «κόστος»,

Υπογράφουν συμβόλαια δισ Ευρώ για κρίσιμα έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την πολεμική οικονομία. Στις υποδομές μεταφοράς Αμερικανικού LNG με την πολύτιμη στήριξη της αμερικάνικης Πρεσβείας, τις υποδομές «στρατιωτικής κινητικότητας» απ’ τα 100 δις € της ΕΕ για έργα «διττής» χρήσης -στρατιωτικής και πολιτικής– σε λιμάνια, αεροδρόμια, γέφυρες, σήραγγες, οδικές & σιδηροδρομικές μεταφορές. Μπαίνουν ήδη στα έργα ανοικοδόμησης εμπόλεμων περιοχών όπως στην Ουκρανία, ετοιμάζονται να αναλάβουν έργα στη Μέση Ανατολή.

Ο αγώνας στα λιμάνια φωτίζει το δρόμο μας

Στις 30 Οκτώβρη, σε 113 λιμάνια σε 5 ηπείρους, οι λιμενεργάτες έδειξαν τη δύναμη που έχει η εργατική τάξη στα χέρια της όταν συντονίζεται και διακηρύσσει πως «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Εκεί όπου οι όμιλοι παράγουν κέρδη από τις Μεταφορές ενέργειας, εμπορευμάτων και πολεμικών εξοπλισμών, φάνηκε ότι αυτοί που κινούν τα λιμάνια είναι εκείνοι που μπορούν να τα σταματήσουν. Ειδικά σήμερα που η πολεμική εμπλοκή γενικεύεται.

Οι μεγαλειώδες κινητοποιήσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης, την Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Αλβανία κ.α. με αφορμή κι αιτία, τις περικοπές κοινωνικών δαπανών για να χρηματοδοτήσουν τους πολέμους τους που οξύνει τα προβλήματα στην Παιδεία, το κόστος στέγασης, διαβίωσης και ενέργειας δείχνουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε, το δρόμο της σύγκρουσης για να κερδίσουμε δικαιώματα, για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων σε όλους τους κλάδους.

Να χάσει το κεφάλαιο -Να κερδίσουμε εμείς

Στην πράξη για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, να ανατραπεί η πολιτική που μας σέρνει από την εκμετάλλευση στον πολεμικό όλεθρο. Κανείς συμβιβασμός με την απαίτηση «τα κεφάλια μέσα» για να εξασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα, οι «αντοχές» της πολεμικής οικονομίας της ΕΕ. Καμιά εμπιστοσύνη σε κυβέρνηση, κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης που με τα «κοστολογημένα» τους προγράμματα δε μπορούν να κρύψουν τη συμφωνία τους στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ομίλων, τις δεσμεύσεις στις συμμαχίες με ΗΠΑ -ΝΑΤΟ -Ισραήλ και ΕΕ. Τσακώνονται για το ποιος θα «κρατά το τιμόνι», αλλά στον ίδιο δρόμο δεσμεύονται να κινηθούν: Κέρδη και προνόμια για τους ομίλους, «πολεμικά μνημόνια» και θυσίες χωρίς τέλος για το λαό. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε απ’ την κυβερνητική εναλλαγή, όποια κι αν είναι η απόχρωση της επόμενης κυβέρνησης.

Καμιά ανοχή στη γραμμή της εργοδοτικής πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, του εργοδοτικού -κυβερνητικού συνδικαλισμού που για λογαριασμό της εργοδοσίας, της κυβέρνησης και των συστημικών κομμάτων προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν πρέπει να ασχολούνται τα συνδικάτα με τον πόλεμο, να απαιτούν την απεμπλοκή από το μακελειό, ότι η ακρίβεια είναι «εισαγόμενη» και ότι τα συνδικάτα πρέπει να ζητούν μόνο να μπει «κάποιο όριο» στα «υπερκέρδη» των ομίλων, Ενώ δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες μαζί με εκατοντάδες σωματεία οργανώνουν την απεργία της 25ης Νοέμβρη, η πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ την απορρίπτει και προτείνει συλλαλητήριο στις 9 Δεκέμβρη (!), με τη συμμετοχή κρατικών και εργοδοτικών φορέων.

Με τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων μας ενάντια σε εργοδότες – κράτος – ΕΕ & ΝΑΤΟ

Είναι ώρα να κινηθούμε ακόμα πιο αποφασιστικά ενάντια στον αντίπαλό μας, να ανατρέψουμε τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης που συντηρείται γιατί ένα μέρος των εργαζόμενων στον Κλάδο μας και συνολικά παραμένει μακριά από την οργανωμένη δράση των Σωματείων.

Είναι βέβαιο ότι τα δεδομένα αυτά δεν αλλάζουν όποια κι αν είναι η επόμενη κυβέρνηση και για όσο οι όμιλοι αποφασίζουν ποια έργα θα γίνουν, πόσους, ποιους και πότε θα προσλάβουν, με ποια εργασιακή σχέση και ποιο ύψος μισθού, ποιος θα πάρει αύξηση και προαγωγή.

Στο έδαφος του σημερινού αρνητικού συσχετισμού δύναμης, ο δρόμος για την κατάκτηση υπογραφής Συλλογικής Σύμβασης είναι δύσκολος και απαιτεί άλματα στη μαζικοποίηση του ΣΜΤ και στην πραγματική κλιμάκωση του αγώνα με πολύ περισσότερους πραγματικούς απεργούς, μέσα στους ομίλους και τα μεγάλα εργοτάξια, ώστε ο απεργιακός αγώνας να μπορεί να διακόπτει πραγματικά την παραγωγή των έργων και μελετών.

Ουσιαστική πίεση στην εργοδοσία δε μπορούν να ασκήσουν οι συμβολικοί αποκλεισμοί απ’ τους «έξω» των γραφείων μεγάλων ομίλων και εταιρειών με τους εργαζόμενους να τηλεργάζονται ή να προσέρχονται για δουλειά μετά την κινητοποίηση.

Είναι ανάγκη όλες και όλοι να συμβάλλουν ουσιαστικά στην παρέμβαση και συσπείρωση μέσα στους χώρους δουλειάς του κλάδου. Η προσπάθεια «απαξίωσης» του αγώνα του ΣΜΤ γιατί «τόσα χρόνια δεν υπογράφουμε Σύμβαση» οδηγεί στην απογοήτευση και αποσυσπείρωση του δυναμικού του Σωματείου, τη διάσπαση της δράσης του σε πολλά κομμάτια.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί το Σωματείο σε πεδίο μικροπαραταξιακής επιβίωσης και αναπαραγωγής των σχημάτων διαφόρων οργανώσεων με πρώτο «κοινό παρονομαστή» τις περιοδικές αναμεταξύ τους «συμμαχίες» στην κατεύθυνση συγκρότησης ενός «αντικυβερνητικού» μετώπου στο κίνημα, για την αντικατάσταση της «κυβέρνησης Μητσοτάκη» από την επόμενη αντιλαϊκή κυβέρνηση. Ο δεύτερος κοινός παρονομαστής της συμπόρευσής τους είναι η επιβολή δια της πλειοψηφίας του ΔΣ της κατεύθυνσης «ίσων αποστάσεων» απ’ τη ΓΣΕΕ και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες της ταξικής συμπόρευσης των εκατοντάδων ταξικών Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων, του ΠΑΜΕ και της συμμετοχής στους εκάστοτε κάλπικους «συντονισμούς» ευκαιρίας που υπονομεύουν τη συσπείρωση με το μόνο πραγματικό ταξικό πόλο στο εργατικό κίνημα.

Στο επόμενο διάστημα θα κινηθούμε εφαρμόζοντας τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και όχι της συγκυριακής πλειοψηφίας των παρατάξεων στο ΔΣ συμβαδίζοντας σταθερά με τα εκατοντάδες ταξικά σωματεία – ομοσπονδίες – εργατικά κέντρα για ένα πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα ενάντια στον πραγματικό αντίπαλο: τους ομίλους, τα κόμματα και την εκάστοτε κυβέρνησή τους, τους «συμμάχους» τους ΗΠΑ -ΝΑΤΟ -Ισραήλ -ΕΕ, το σάπιο εργοδοτικό συνδικαλισμό της ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Συνεχίζουμε στο δρόμο της ταξικής ενότητας στον κλάδο, της συμπόρευσης στα μεγάλα εργοτάξια με το Συνδικάτο και την Ομοσπονδία Οικοδόμων, ενάντια στην κοινή εργοδοσία, για την υπεράσπιση της Υγείας & της Ασφάλειας στην εργασία, για ανθρώπινα ωράρια με αυξήσεις στους μισθούς για όλες τις ειδικότητες.

Τώρα είναι που πρέπει να γίνει σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός ενιαίου, πανελλαδικού συντονισμένου κινήματος, που με κοινό αγώνα των εργαζομένων με τους βιοπαλαιστές αγρότες και μικρούς επαγγελματίες θα βαδίζει στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων, με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται πιο αναγκαίο από ποτέ να δυναμώσει ο αγώνας μας ενάντια σε κράτος και εργοδοσία.

• για την υπογραφή ΣΣΕ που να καλύπτει και το ΔΠΥ, με ουσιαστικές αυξήσεις στους πραγματικούς μισθούς, με μέτρα υγείας και ασφάλειας στη δουλειά μας.
• ενάντια στην πολεμική ακρίβεια για μέτρα προστασίας του εισοδήματός μας, λεφτά για μισθούς, υγεία και παιδεία όχι για τους πολέμους και τα κέρδη τους
• για γενναία κρατική χρηματοδότηση και εκτεταμένο δίκτυο δημόσιων-δωρεάν υπηρεσιών για την προστασία γυναικών και παιδιών απ΄τη βία
• ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας με αλληλεγγύη στους λαούς που δοκιμάζονται από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και τον πόλεμο, ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης που τον γεννά.
• Καμία διευκόλυνση για πολεμικές επιχειρήσεις από ελληνικό έδαφος, θάλασσα και αέρα
• Να επιστρέψουν όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις από αποστολές εκτός συνόρων
• Έξω οι βάσεις του Θανάτου -Καμία εμπλοκή στους πολέμους ΗΠΑ -ΝΑΤΟ -ΕΕ -Ισραήλ
• Λευτεριά στην Παλαιστίνη
• Καμιά συνεργασία με το κράτος -δολοφόνο του Ισραήλ

(Αναλυτικά το διεκδικητικό πλαίσιο περιλαμβάνεται στις προηγούμενες αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων του σωματείου).

Αποφασίζουμε:

• Προκήρυξη απεργίας για την 25^η Νοέμβρη
• Για την προετοιμασία της απεργίας οργανώνουμε παρεμβάσεις σε εργοτάξια και γραφεία μεγάλων ομίλων και εταιρειών σε συντονισμό με Παραρτήματα και ΣΜΤ Κεντρικής Μακεδονίας πανελλαδικά.
• Με απόφαση του ΔΣ οργάνωση στάσης εργασίας με παρέμβαση στο Υπουργείο Εργασίας για το ζήτημα του ΔΠΥ και των μέτρων Υγείας και Ασφάλειας.
• Εκδήλωση μέσα στο Δεκέμβρη για την εμπλοκή του κλάδου στην πολεμική οικονομία.
• Παράσταση στο Συνέδριο ΣΤΕΑΤ -ΤΕΕ «Υποδομές για το Μέλλον» στις 24 Νοέμβρη.
• Συμμετοχή στην πορεία για την επέτειο της 17 Νοέμβρη.
• Δίνουμε την απεργιακή μάχη ενισχύοντας τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή βίας που εντείνει τη γυναικεία ανισοτιμία σε κάθε πλευρά της ζωής και συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις της ΟΓΕ για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
• Συντονιζόμαστε σταθερά με το Συνδικάτο και την Ομοσπονδία Οικοδόμων, τα εκατοντάδες ταξικά σωματεία και ομοσπονδίες, στις δράσεις του επόμενου διαστήματος και μετά την απεργία στις 25 Νοέμβρη, για την υπεράσπιση των μισθών και των δικαιωμάτων μας, για την οργάνωση των κινητοποιήσεων. Αντίστοιχα στις κινητοποιήσεις για την απεμπλοκή της χώρας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για την αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, και στο λαό της Κούβας.